Ik ga je iets vertellen wat de meeste webdesigners liever niet hardop zeggen, want het maakt het vak er niet makkelijker op. De drempel om jezelf webdesigner te noemen is laag. Heel laag. Je hebt een laptop nodig, een cursus van 97 euro over Divi, en genoeg zelfvertrouwen om een offerte te sturen. Dat is het. Er is geen diploma vereist, geen examen, geen keurmerk dat garandeert dat iemand weet wat hij doet. En dat betekent dat de markt vol zit met mensen die een website kunnen bouwen, maar niet weten hoe ze er een moeten maken die ook daadwerkelijk werkt.
Ik zeg dit niet om mijn collega’s zwart te maken. Ik zeg het omdat jij degene bent die er uiteindelijk mee zit als je de verkeerde keuze maakt. Ik ben zelf begonnen in 2016, aanklooiend voor mezelf, mensen helpend op de achtergrond zonder daar geld of erkenning voor te vragen. Gewoon omdat ik het leuk vond en omdat ik zag waar het misging. Pas sinds kort ben ik er officieel mee van start gegaan. Geen opgeblazen “twintig jaar ervaring” claim, geen indrukwekkend bureau met tien man personeel. Wel iemand die weet waar het misgaat en je dat eerlijk vertelt.
Dus hier is wat je moet weten voordat je iemand inhuurt.
Inhoudsopgave
Een mooi portfolio betekent nog niets
Dit is het eerste wat mensen bekijken en tegelijk het minst betrouwbare signaal. Een portfolio laat zien wat een designer mooi vindt en goed kan presenteren. Het laat niet zien of die websites ook werken. Of er aanvragen uit komen. Of bezoekers er langer dan twintig seconden op blijven.
Als je een portfolio beoordeelt, kijk dan niet alleen of je de stijl mooi vindt. Klik door naar de websites die erin staan. Zijn ze nog online? Zien ze er in de praktijk hetzelfde uit als in het portfolio? Werken ze goed op je telefoon? Laden ze snel? En als je de moeite wil nemen: vraag de designer of hij je iets kan vertellen over de resultaten die een website heeft opgeleverd. Niet elk project heeft meetbare data, maar een designer die nooit nadenkt over resultaten is een designer die alleen aan de buitenkant werkt.
Een mooi portfolio is een goed begin. Het is geen garantie.
Goedkoop is zelden goedkoop
Je kunt een website laten maken voor 300 euro. Je kunt er ook 5.000 euro voor betalen. Het verschil zit niet altijd waar je denkt, maar er is wel altijd een verschil.
Een lage prijs betekent bijna altijd één van de volgende dingen: er wordt weinig tijd in gestoken, er wordt gewerkt met een template waar nauwelijks iets aan wordt aangepast, er wordt uitbesteed aan iemand die nog goedkoper is, of de designer is net begonnen en heeft zijn prijzen nog niet op orde. En dan is er nog een nieuwe categorie bijgekomen: de AI-wegwerpsites. In een uur gegenereerd, voor een habbekrats online gezet, en zo inwisselbaar dat je website er precies uitziet als die van je concurrent. Die bespreek ik uitgebreider in een andere blogpost, maar weet dat ze bestaan en dat goedkoop in dat geval echt betekent dat je een wegwerpsite koopt.
Het probleem is niet de lage prijs op zichzelf. Het probleem is wat het je kost als de website het niet doet. Als je een jaar lang een website hebt die geen aanvragen genereert, is de 300 euro die je hebt “bespaard” allang verdampt in gemiste omzet. Een goede website is geen kostenpost. Het is een investering. En zoals alle investeringen: je krijgt ongeveer terug wat je erin stopt.
Pas op voor de pagebuilder-designer
Dit is een punt dat ik niet kan overslaan, ook al maakt het me niet populair bij een deel van mijn collega’s. En ik ga hem even volledig uitleggen, want er zit een systeem achter dat je gewoon moet kennen.
Er zijn populaire websitebouwers, Divi is er de bekendste van, die enorm zijn geworden omdat ze relatief makkelijk te leren zijn. Er zijn tientallen cursussen over, YouTube staat er vol mee, en de drempel om ermee te beginnen is laag. Ik weet dit omdat ik er zelf ongeveer zeven heb gevolgd. Zeven verschillende masterclasses en cursussen over Divi, van verschillende aanbieders, op verschillende niveaus. En wat er in al die cursussen vrijwel nooit werd behandeld: hoe je een website bouwt die converteert. Hoe je teksten schrijft die mensen overtuigen. Hoe je designpsychologie toepast zodat een bezoeker doet wat jij wil dat hij doet. Hoe je een pagina opbouwt vanuit de logica van iemand die jou nog niet kent.
Wat er wél in zat, consequent, in bijna elke cursus: hoe je er passief inkomen mee maakt.
Hier is hoe dat werkt. Een designer koopt een lifetime licentie voor Divi. Eenmalig, ongeveer €250, voor onbeperkt gebruik op onbeperkt aantal websites, voor altijd. Hij betaalt dus één keer en is klaar. Maar dan rekent hij jou jaarlijks €250 tot €300 aan voor wat hij “de licentie” noemt. Per klant. Elk jaar opnieuw. Voor iets waar hijzelf nul komma nul terugkerende kosten aan heeft.
Na één klant heeft hij zijn licentie al terugverdiend. Alles daarna is pure winst. Tien klanten die elk jaar €250 betalen is €2.500 per jaar, voor een product waar hij letterlijk nooit meer iets aan uitgeeft. En dat wordt in die cursussen gewoon geleerd als “passief inkomen.” Niet als bijzaak, maar als verkoopargument om Divi te kiezen boven andere tools.
Is het illegaal? Nee. Is het eerlijk? Alleen als die €250 ook hosting, updates, beveiliging en echte ondersteuning bevat. Dan betaal je voor een dienst en is het een normaal onderhoudscontract. Maar als iemand je €250 rekent puur “voor de licentie” zonder daar iets substantieels tegenover te stellen, word je belazerd. Een losse Divi-licentie kost bij de maker zelf een fractie van wat jij betaalt, en die kun je gewoon zelf aanschaffen op jouw eigen naam.
Dat is overigens een goede test. Stel voor dat je de licentie liever zelf aanschaft. Dan merk je snel genoeg hoe eerlijk ze echt zijn.
En dan nog dit, want ik gebruik zelf Elementor en er is een reden voor. Elementor heeft meer third-party integraties, meer widgets, en presteert beter op complexe pagina’s. Het is uitgebreider in wat je ermee kunt bouwen en heeft een gratis versie waarmee je al serieus aan de slag kunt. Het nadeel voor designers: Elementor werkt met jaarlijkse abonnementen per website en heeft geen lifetime licentie meer. Dat betekent dat de kosten voor een designer stijgen naarmate hij meer klanten krijgt. Precies daarom is het als verdienmodel een stuk lastiger dan Divi, en precies daarom is Divi zo populair bij designers die snel willen opschalen zonder daar zelf meer aan kwijt te zijn.
De tool maakt uiteindelijk minder uit dan de persoon die hem gebruikt. Maar als je ziet dat iemand Divi gebruikt én een aparte “licentie fee” rekent, weet je nu wat je kan vragen.
Wat er feitelijk aan de hand is
Er is nog een laag die ik niet onbenoemd kan laten. Elegant Themes, de maker van Divi, heeft officiële hostingpartners: partijen als SiteGround en Cloudways waarbij Divi standaard geïnstalleerd en geactiveerd wordt. Inclusief licentie, als onderdeel van het hostingpakket. Handig, zou je denken.
Maar designers kunnen zich aanmelden als affiliate voor diezelfde hostingpartijen. Voor elke klant die via hun link een hostingpakket afneemt, verdienen ze commissie. Dat is op zichzelf niet verboden. Het wordt pas interessant als je het combineert met wat ik hierboven beschreef: een designer die jou naar een specifieke hostingpartner stuurt, daar commissie op verdient, én vervolgens ook nog een aparte “licentie fee” rekent voor een licentie die je via die hosting al hebt meegekregen.
Je betaalt dan twee keer voor hetzelfde. Eén keer verstopt in de hostingkosten, één keer als aparte regel op de factuur. Aan dezelfde persoon. Zonder dat die het noemt.
De vraag die je dus moet stellen is niet alleen of de licentie los aanschafbaar is, maar ook: heeft de designer een affiliate relatie met de hosting die hij aanbeveelt? En zo ja, waarom? Dat is geen ongemakkelijke vraag. Dat is gewoon volwassen zakendoen.
En dan is er nog één laag. De cursussen die deze designers hebben gevolgd om Divi te leren, bevelen hosting providers aan. Omdat de cursusmaker voor elke cursist die zich aanmeldt een commissie ontvangt. Negen van de tien trainingen die over pagebuilders gaan, hebben een affiliate relatie met de hosting provider die ze aanbevelen. Dat staat zelden vermeld. Heijsen is daar een concreet Nederlands voorbeeld van: een legitieme hostingpartij met een solide product, die ook een affiliateprogramma voert. Niks illegaals. Maar de ontwerper die jou Heijsen aanraadt, verdient daar iets aan. Of de cursus die hem dat heeft geleerd, verdient er aan. Soms allebei.
Het systeem werkt zo: de tool bepaalt de cursus, de cursus bepaalt de hosting, de hosting betaalt de cursus terug. En jij staat aan het einde van die keten en denkt dat je onafhankelijk advies krijgt.
Hoe herken je een designer die het verschil maakt
De opening van dit artikel beloofde iets: je helpen herkennen of iemand een website kan maken die ook daadwerkelijk werkt. Dat verdient meer dan één alinea. Hier zijn de vragen die het verschil maken, en wat de antwoorden je vertellen.
Wat wil je dat een bezoeker doet op je website?
Stel die vraag aan de designer, niet andersom. Een goede designer stelt hem als eerste. Als iemand een intake begint met “wat voor kleuren gebruik je in je huisstijl” voordat hij heeft gevraagd wat je wil bereiken, bouw je straks een mooie website voor een publiek van niemand.
Wat voor vragen stel jij aan mij voordat je begint?
Dit is de vraag achter de vraag. Een designer die conversiegerichte websites bouwt, wil weten wie je klant is, wat hem tegenhoudt, en welke actie hij moet ondernemen. Een designer die dat niet vraagt, bouwt vanuit zijn eigen smaak. Dat ziet er misschien goed uit. Maar het werkt voor hem, niet voor jou.
Kun je me iets vertellen over de resultaten van een eerder project?
Niet elke designer houdt dat bij, en dat is al een antwoord op zichzelf. Wie nooit nadenkt over wat een website oplevert, denkt alleen na over wat hij kost. Een goede designer weet ongeveer of een website meer aanvragen heeft opgeleverd, beter scoort in Google, of een lagere bounce rate heeft dan de vorige. Geen exacte cijfers nodig. Maar nul interesse is een signaal.
Wat gebeurt er als mijn website na drie maanden nog geen resultaat heeft?
De meeste designers leveren op en verdwijnen. Dat is niet per se fout, afhankelijk van wat je hebt afgesproken. Maar een designer die nooit over die vraag heeft nagedacht, heeft ook nooit nagedacht over de vraag of zijn werk werkt. En dat is precies het verschil tussen iemand die websites bouwt en iemand die resultaat levert. Wat je in die eerste maanden wél en niet mag verwachten, heb ik hier uitgeschreven.
Schrijf jij ook de teksten, of ga ik dat zelf doen?
Dit klinkt als een praktische vraag. Is het ook wel. Maar de manier waarop iemand antwoordt, vertelt je of die designer begrijpt dat tekst het zware werk doet op een website. Design trekt aandacht. Tekst overtuigt. Een designer die zegt “dat doe jij zelf wel” zonder verdere toelichting heeft waarschijnlijk nog nooit nagedacht over hoe woorden en design samenwerken.
Je wil iemand naast je, niet boven je
Dit is misschien wel het meest onderschatte punt op deze lijst, en het is ook het punt waar ik het meest uitgesproken over ben.
Een goede webdesigner denkt met je mee. Die stelt vragen over je bedrijf, je doelgroep, wat je wil bereiken, wie je klanten zijn en wat hen tegenhoudt om te kopen. Die begrijpt dat een website niet van de designer is maar van jou, en dat het jouw verhaal moet vertellen op een manier die werkt voor jouw mensen.
Maar een goede webdesigner zegt ook nee. Als jij iets wil wat niet gaat werken, zegt een goede designer dat. En laat ik eerlijk zijn: op het gebied van websites weten we het inderdaad beter. Niet over jouw bedrijf, niet over jouw doelgroep, niet over wat jij wil uitstralen. Maar over wat werkt op een website en wat niet, over hoe bezoekers zich gedragen, over waarom mensen afhaken of juist blijven. En als ik dat niet zou zeggen, wat ben ik dan waard als professional.
Een goede designer gebruikt die kennis niet om jou te overrulen, maar om jou te behoeden voor keuzes die je later duur komen te staan. Als jij staat op iets waarvan ik weet dat het niet gaat werken, zeg ik dat. Ik leg uit waarom. En als je er toch op staat, dan maken we er samen de beste versie van. Maar ik ga niet zwijgen, de website opleveren, en vervolgens mijn telefoon niet meer opnemen als jij drie maanden later belt omdat het niet werkt.
Wat staat er in het contract
Bijna niemand leest het contract goed. En bijna iedereen heeft er later spijt van.
Een paar dingen die je altijd moet weten voordat je tekent: wie is eigenaar van de website als het project klaar is. Klinkt voor de hand liggend, maar sommige designers werken met constructies waarbij de website op hun eigen hosting staat en jij feitelijk huurt in plaats van bezit. Wat als je straks een nieuwe dienst wil toevoegen of een prijs wil aanpassen, moet je dan bellen en 250 euro per uur betalen om een komma te verplaatsen? Dat is geen vrijheid, dat is een gijzeling.
Vraag ook wat er inbegrepen is aan revisies, wat onderhoud na oplevering kost, en wat er gebeurt als de samenwerking halverwege stopt. Wie schrijft de teksten? Dit zijn geen achterdochtige vragen. Dit zijn gewoon volwassen zakelijke vragen die elke goede designer zonder probleem kan beantwoorden. Een goede designer vindt dit geen lastige vragen. Die is er blij mee, want het betekent dat je serieus bent. Als iemand er moeilijk over doet, weet je genoeg.
Een webdesigner inhuren is een serieuze beslissing. Stel de ongemakkelijke vragen van tevoren. Dat is een stuk prettiger dan de ongemakkelijke gesprekken die je anders achteraf hebt.
