Ooit besloot iemand dat je met twee zinnen invoeren en op enter drukken een blogartikel kon produceren. Dat klonk efficiënt, en nu staat het internet er vol mee. Stuk voor stuk teksten die nergens over gaan maar er wel heel overtuigend uitzien, keurig opgemaakt met tussenkopjes en opsommingslijstjes en een afsluitende alinea die netjes samenvat wat er net stond, alsof de lezer dat na vijf zinnen al niet meer weet.
Google is er niet vrolijker van geworden.
En dan is er nog het detail dat we inmiddels zo ver zijn dat AI zichzelf traint op AI-content. Alle gegenereerde teksten die online zijn gezet worden opgeslokt door de volgende generatie modellen als trainingsmateriaal. AI leert dus van AI, de leegte traint de leegte, en het resultaat wordt met elke ronde een beetje gelijker, gladder en inhoudslozer. We zijn collectief bezig het internet te vullen met spiegelbeelden van spiegelbeelden. Wat er ooit aan menselijke stem in zat verdunt met elke iteratie verder.
Inhoudsopgave
Wat Google thin content noemt en waarom jij er last van hebt
Google straft AI-content niet af puur omdat het AI is, en dat is meteen het meest misbegrepen punt in dit hele debat. Wat Google afstraft is thin content. Dunne teksten. Pagina’s die bestaan om aanwezig te zijn, niet om iets te zeggen. Pagina’s en artikelen die herhalen wat al duuzend keer is gezegd op andere websites. En de meeste AI-content is precies dat, omdat de mensen die er op drukken denken dat woorden op een pagina hetzelfde zijn als waarde op een pagina. Dat is het niet. Nooit geweest ook, maar nu wordt het je eindelijk aangerekend.
AI is getraind op miljoenen teksten. Blogs, academische artikelen, marketingcopy, nieuwsberichten, forumreacties, alles wat ooit op het internet is verschenen. Het heeft geleerd hoe een zin klinkt, hoe een alinea loopt, welke woorden bij elkaar horen. Het resultaat is de gemiddelde tekst van alles wat er ooit is geschreven. Glad. Correct. Volkomen leeg. Geen mening, geen frictie, geen reden om het te onthouden. En Google, die inmiddels ook heeft geleerd wat een nuttige tekst is, ziet het verschil.
Een AI-website is inwisselbaar, en dat ziet Google.
En dan de em-dash, waar ik oprecht gefrustreerd over ben
Iedereen die schrijven heeft geleerd, heeft op een gegeven moment ook het em-dash geleerd. Dat lange streepje. Je gebruikt het als je een gedachte wilt accentueren, een bijzin wilt benadrukken, iets wilt toevoegen met net wat meer gewicht dan een komma. Ik heb dat geleerd. Correct geleerd. Jaren gebruikt.
Tot AI het ook leerde. En het er sindsdien zo mateloos gebruik van maakt dat de em-dash nu staat voor “hier heeft een machine aan gezeten.” Schrijvers van mijn generatie, die dit leesteken gewoon beheersten omdat het gewoon bestond, zijn nu ineens verdacht. We schrijven zoals een robot schrijft, terwijl de robot schrijft zoals wij. Knap hoor.
En het is niet alleen het em-dash, want dan zou het nog te overzien zijn. AI heeft ook een opvallende voorkeur voor woorden als “transformeer”, “sereen”, “haven”, “elevate”, “creëer een veilige ruimte” en de constructie “het is niet alleen X, het is ook Y” die in geen enkele echte menselijke zin ooit spontaan voorbijkomt. Drieledige opsommingen. Alinea’s die beginnen met “Daarnaast” of “Bovendien” of het dodelijke “Het is belangrijk om te benadrukken dat.” Niemand praat zo. Niemand dacht ooit zo. Een algoritme heeft het geleerd van teksten die mensen hebben geschreven terwijl ze probeerden professioneel te klinken, en nu klinkt professioneel precies als een algoritme.
Dus ja. Je moet nu dingen afleren die je correct hebt geleerd, omdat een taalmodel ze heeft overgenomen en kapotgemaakt. Dat is de wereld. Thanks.
Wat je er aan doet
Als je AI gebruikt voor je website en de output onbewerkt publiceert: stop daar mee. Niet morgen. Nu. Je bouwt geen autoriteit op, je vult een server, en Google weet het verschil.
Als je geen AI gebruikt maar wel schrijft met al die patronen: zelfde probleem, andere oorzaak. Je lezers zien het ook en ze geloven je minder. Niet eerlijk, machtig frustrerend maar het is wat het is.
Schrijf als een mens. Neem een standpunt in. Gebruik voorbeelden die alleen jij kunt hebben. Zeg iets dat niet iedereen deelt. Laat een zin staan die een beetje schuurt. AI rondt altijd alles netjes af. Mensen niet, en dat is precies (hopelijk..) waarom ze je geloven. Tegenwoordig weet je het gewoon niet meer zeker.
Lukt het je niet om zelf te schrijven, lees dan eerst waarom dat niet aan je schrijfvaardigheid ligt. En als je een gratis weggever met AI hebt gemaakt, moet je daar iets over zeggen, maar niet wat je denkt.
