Bij een website waar ik aan werkte, kwam ik een intakeformulier tegen dat meer wilde weten dan de gemiddelde huisarts. Je moest invullen of je getrouwd was, welke klachten je had en welke medicijnen je gebruikte, allemaal voordat je ook maar een kennismakingsgesprek had aangevraagd. De helft van die vragen was voor de dienst niet nodig, en de andere helft hoorde in een eerste gesprek thuis, waar je iemand in de ogen kunt kijken.
Zo’n formulier voelt logisch als je het maakt. Je wilt weten wie er straks tegenover je zit, en je cliënt mag zijn verhaal alvast kwijt. Alleen vraag je daarmee, via een webformulier, naar het soort gegevens waar de privacywet het strengst over is. En die verantwoordelijkheid ligt bij jou, ook als je websitebouwer het formulier heeft gemaakt.
Inhoudsopgave
Alles op een rij
- Vraag online alleen een naam, een e-mailadres, eventueel een telefoonnummer en in een paar woorden waar iemand mee zit
- Haal elk veld weg waar je niets mee doet
- Vragen over gezondheid, geloof of spiritualiteit en relaties gaan over bijzondere persoonsgegevens
- Vraag je die toch, zet er dan een apart toestemmingsvinkje bij dat niet vooraf is aangevinkt
- Bewaar de uitgebreide intake voor het kennismakingsgesprek, of stuur na het eerste contact een apart intakeformulier
- Laat de kopie van inzendingen op je website uitzetten als je die daar niet nodig hebt
- Zet tweestapsverificatie aan op je mailbox
- Verwijder intakemails zodra de informatie in het cliëntdossier staat
- Zet in je privacyverklaring wat er echt met de gegevens gebeurt en hoe lang je ze bewaart
Veel van wat je als therapeut vraagt, valt onder bijzondere persoonsgegevens
De AVG kent gewone gegevens, zoals naam en telefoonnummer, en bijzondere gegevens. Daaronder vallen gezondheid, religie of levensbeschouwing en seksuele gerichtheid. Gezondheid is ruimer dan een diagnose: slaapproblemen, medicatie, een burn-out, angstklachten en een zwangerschap tellen allemaal mee.
Voor spirituele coaches zit er een extra valkuil in. “Hoe sta je in je geloof of spiritualiteit?” gaat over levensbeschouwing, dus die vraag valt ook in de strenge categorie. Een open vakje waarin mensen over hun relatie vertellen is hetzelfde verhaal, want binnen drie zinnen staat er iets in over gezondheid of seksleven.
Bijzondere gegevens verwerk je in principe niet, tenzij er een uitzondering geldt. Voor de meeste coaches en therapeuten is dat de uitdrukkelijke toestemming van de persoon zelf. Voor jouw precieze situatie kun je het beste bij je beroepsvereniging terecht, zeker als je met behandeldossiers werkt.
“Ik ga akkoord met de privacyverklaring” is voor dit soort gegevens te weinig
Dat ene vinkje onderaan zit in bijna elk formulier, en voor een naam en e-mailadres is het prima. Voor gezondheid of levensbeschouwing niet. Uitdrukkelijke toestemming betekent dat iemand apart en bewust ja zegt tegen precies dit gebruik van precies deze gegevens, en dat dat vakje niet vooraf is aangevinkt.
In de praktijk is dat een tweede vinkje met een zin die iedereen begrijpt, bijvoorbeeld: “Ik geef [naam praktijk] toestemming om de informatie over mijn gezondheid uit dit formulier te gebruiken om mijn eerste afspraak voor te bereiden.” Dat kost je websitebouwer vijf minuten, en in Google Forms maak je er een verplicht selectievakje van. Iemand kan die toestemming later ook intrekken, en dan moet jij weten waar zijn gegevens overal staan.
Vraag online alleen wat je nodig hebt voor een eerste afspraak
De simpelste oplossing is minder vragen. Voor een afspraak heb je een naam, een e-mailadres, eventueel een telefoonnummer en een idee van waar iemand mee zit. Dat laatste kun je zo vragen dat niemand zijn medische geschiedenis gaat typen: “Waar kan ik je mee helpen? Een paar woorden is genoeg, de rest bespreken we samen.”
Loop elk veld na met één vraag: wat doe ik met dit antwoord? “Ben je getrouwd?” valt niet onder de strenge regels, maar als je er niets mee doet, hoort het veld er ook niet te staan. De AVG vraagt je om niet meer te verzamelen dan nodig is.
De uitgebreide intake past in het kennismakingsgesprek of de eerste sessie. Wil je vooraf toch meer weten, bijvoorbeeld door een wachtlijst of lange sessies, stuur dan na het eerste contact een apart intakeformulier. Dan weet je wie het invult en waarom, en regel je daar de toestemming netjes.
Kijk waar de antwoorden van je formulier terechtkomen
Een ingevuld formulier komt meestal op twee plekken terecht. Je krijgt een mail met alle velden, en veel formulieren bewaren ook een kopie in het beheer van je website, waar je zelf niet vaak kijkt. De mail staat op je laptop en je telefoon, en die kopie blijft staan tot iemand hem weghaalt. Iedereen die kan inloggen, kan hem lezen, je websitebouwer ook.
Vraag je websitebouwer of de antwoorden op je website worden bewaard, en laat dat uitzetten als je ze daar niet nodig hebt. Zet in je mailbox tweestapsverificatie aan, en haal intakemails weg zodra de informatie in het cliëntdossier staat. Schrijf in je privacyverklaring wat er echt met de gegevens gebeurt en hoe lang je ze bewaart, bijvoorbeeld “Ik verwijder je aanvraag uit mijn mail zodra die in je dossier staat”. Daar heeft een cliënt meer aan dan aan drie alinea’s standaardtekst die niemand begrijpt.
Meer over wat je op je site wel en niet kunt zeggen, ook over zaken als reviews en toestemming, staat in mijn gids Wat mag je zeggen op je website.
Pak vandaag je eigen formulier erbij
Open je website als bezoeker en vul je formulier in met verzonnen gegevens. Kijk bij elk veld of iemand er iets over gezondheid, geloof of relaties kan invullen, en of je dat echt nodig hebt voordat die persoon bij je zit. Staat zo’n veld erin, dan hoort er een apart toestemmingsvinkje bij dat niet vooraf is aangevinkt.
Zoek daarna je testinzending op. Staat hij in je mail, en weet je of er ook een kopie op je website staat? Weet je dat voor je testinzending, dan weet je het ook voor de aanvragen van je klanten.






